ثَلَاثُمِائَةِ شُعْبَةٍ عَلَى كُلِّ شُعْبَةٍ شَيْطَانٌ يُلَطِّخُ فِي وَجْهِهِ حَتَّى يُوقَفَ مَوْقِفَ الْحِسَابُ - و في رواية - فَيُكَلِّحُ وَجْهَه . [ بحار : 39 / 305 ] يعني : روايت است از عبداللّه عبّاس از پيغمبر صلى الله عليه و آله كه او فرمود : برانگيزانند روز قيامت كسي را كه شك كرده باشد در حقّ علي و در آن شك بمرده ، و از گورش بيرون آرند در گردن او باشد طوقي از آتش كه در او سيصد شعله باشد . بر هر شعله ديوي بُوَد و بر روي مىزند و وي را ميرنجاند تا آن هنگام كه وي را در موقف حساب بدارند . و في المجتبي عن ابن ماشاده السّكري عن صلصال بن الدّلَهمس قال : كنتُ عند النبيِّ صلّى الله عليه و آله فيجماعةِ مِنْ أصحابِهِ ، فَدَخَلَ عليّ بن أبي طالب عليه السلام ، فقال النّبي صلّى الله عليه و آله : كَذَبَ [ 14 ] مَنْ زَعَمَ أنَّهُ يُحِبُّني و يُبْغِضُك ، ألا مَن أحَبَّكَ فقد أحبَّني و مَن أحبَّني فقد أحبَّهُ اللّه تعالي و أدْخَلَهُ الْجنّةَ ومَن أبْغَضَكَ فَقَد أبْغَضَني ومَن أبْغَضَنِي فَقَدْ أبْغَضَهُ اللّهُ تعالي وأدْخَلَهُ النّارَ . [ الاربعون حديث منتجب الدين بن بابويه : 68 ] در كتاب مجتبي آمده است روايت از ابن ماشاده از صلصال بن دلهمس كه او گفت : پيش پيغمبر صلّى الله عليه و آله بودم در ميان جماعتي از اصحاب پيغمبر كه درآمد عليّ بن ابي طالب عليه السلام . پيغمبر صلّى الله عليه و آله فرمود : دروغ ميگويد آن كس كه دعوي مىكند كه مرا دوست ميدارد و تو را دشمن ميدارد . هر كس كه تو را دوست دارد مرا دوست داشته است ، و هر كس كه مرا دوست دارد خداي تعالي وي را دوست دارد ، و وي را به بهشت درآرد ، و هر كه تو را دشمن دارد مرا دشمن داشته است ، و هر كه مرا دشمن دارد خداي تعالي وي را دشمن دارد ، و وي را به آتش دوزخ درآرد . اين نوزده حديث از كتاب محمود بن محمّد الصّالحاني الاصفهاني الشّافعي المذهب نوشته شد .